Verhalen

Een jaar lang tussen vreemde mensen doorbrengen in een land meer dan 15.000 kilometer van Nederland. Geen water, armoede, gaten in de grond, tsunami's, kindersterfte en afgesloten zijn van de buitenwereld. Ondertussen werken: Engelse les geven of zieke mensen helpen en een schooltje bouwen. Dat zijn de gedachten van jouw omgeving als je als uitwisselaar van de IJU ervoor kiest deel te nemen aan een van de projecten.

28 augustus 2006. Daar stond ik dan, in de drukkende warmte na te hijgen van het sjouwen van mijn backpack naar de taxiplaats van het vliegveld. Drie maanden hiervoor zat ik nog in de collegezaal mijn eindexamen VWO te maken. Net 18 jaar en besloten om de wijde wereld in te trekken. En nu was het dan zover. Waar was ik in godsnaam aan begonnen?

Dinsdag 4 januari ga ik met Devasarana naar Galle.

Met de tsunami in Azië zag ik tv-beelden van de Zuid-Indiase deelstaat Tamil Nadu. Mijn gedachten glijden terug naar de tijd dat ik daar voor 7 maanden woonde. Het visservolk aan de kust maakt deel uit van de kasteloze bevolking van India. Deze kastelozen stonden centraal binnen mijn jaar.

Mijn naam is Jolande en ik verblijf via de IJU voor 1 jaar in Varanasi, India. Voor een jaar is dit mijn thuis. Ondanks de grote verschillen met Nederland voel ik me hier erg op mijn gemak.

India is een land dat me altijd al erg aantrok; de cultuur, de mensen, het geloof (hindoeïsme), het idee dat het leven daar zo anders is dan in Nederland.

Na het behalen van mijn VWO diploma wilde ik iets anders. Ik had het gevoel dat er te veel te beleven was in de wereld om in Nederland te blijven, ik wilde avontuur! Daar kwam nog bij dat ik niet echt wist wat ik wilde studeren. Genoeg redenen om op zoek te gaan naar een manier om naar het buitenland te gaan…

Bij de decaan deed ik eerst een interessetest. Wat de uitkomst me vertelde wist ik eigenlijk al: mijn interesses liggen bij natuur, milieu en landbouw. Daar passen best veel studies bij en ik vond het moeilijk kiezen.