Na het behalen van mijn VWO diploma
wilde ik iets anders. Ik had het gevoel dat er te veel te beleven was
in de wereld om in Nederland te blijven, ik wilde avontuur! Daar kwam
nog bij dat ik niet echt wist wat ik wilde studeren. Genoeg redenen om
op zoek te gaan naar een manier om naar het buitenland te gaan…
Bij
de decaan deed ik eerst een interessetest. Wat de uitkomst me vertelde
wist ik eigenlijk al: mijn interesses liggen bij natuur, milieu en
landbouw. Daar passen best veel studies bij en ik vond het moeilijk
kiezen.
Dus ben ik eerst op zoek gegaan naar vrijwilligerswerk in het buitenland. De decaan hielp me hier niet bij. Ik zocht op internet. Daar staan veel uitwisselingsorganisaties en ik bezocht een aantal open dagen. Zo kwam ik terecht bij de IJU ). De IJU heeft contact met organisaties in verschillende landen in Afrika en Azië. Ik koos voor de Filippijnen. De reden daarvoor was vooral dat er een ‘exposure’ was. Tijdens de ‘exposure’ ga je verschillende organisaties bezoeken en daarna kun je vrijwilligerswerk gaan doen bij de organisatie die je het meest aanspreekt. Dat was precies wat ik zocht! Rondreizen aan de andere kant van de wereld en tegelijkertijd uitzoeken wat ik wil.
Op dit moment ben ik al 11 maanden in de Filippijnen en ik ben erg blij met mijn keuze.
Na 4 maanden ‘exposure’ ben ik gaan werken voor een NGO (= niet regeringsgebonden organisatie). Zij zien het als hun doel om de rivier te beschermen (tegen uitdroging). Ook helpen zij de mensen (vooral boeren) die in de dorpjes langs de rivier wonen met het verhogen van hun inkomen. De organisatie geeft trainingen in biologische landbouw en helpt met het oprichten van een winkeltje. Sinds kort is er ook een club jongeren (11-30 jaar) die mee willen helpen in het beschermen van de rivier. Ik help die club met het organiseren van hun activiteiten. We planten nieuwe bomen en ruimen het afval langs de rivier op. En we organiseerden ook een benefietconcert en een mountainbikerace. Ook gaan we soms naar scholen om nieuwe leden te werven of om een presentatie te geven. Ik vind het heel leuk om te doen. Ik ontmoet veel nieuwe mensen. Daarnaast zijn er zoveel verschillende dingen te doen, dat het nooit saai is.
Tot nu toe leerde ik veel; het organiseren van activiteiten, maar ook me aanpassen in een andere cultuur en zonder voorbereiding iets aan een groep mensen vertellen. Want vaak vragen mensen me: “Goh, wil je ons vertellen over jezelf en waar je vandaan komt?” En dan kreeg ik - zonder dat ze op mijn antwoord wachtten- een microfoon in mijn handen gedrukt. Ik vond het doodeng! Vooral als ze dan ook nog vroegen of ik een liedje wilde zingen. Dan stond ik daar. “Maar eh, ik kan niet zingen…” Daar heb ik van geleerd. Als het me nu overkomt zing ik zonder problemen een liedje of vertel wat over Nederland.
In deze 11 maanden leerde ik ook veel praktische dingen zoals mijn eigen kleren wassen en koken op een houtskooloventje. Ik ben eraan gewend geraakt om water te pompen voor in de badkamer. Dat moest wel want in het huis waar ik woon is geen wasmachine en ze hebben geen gasfornuis. Ik heb ermee leren leven. Hoewel ik het soms helemaal gehad heb met het wassen van mijn kleren - zijn die dingen nou alweer vies!? En ik heb ze pas nog gewassen! - verbaas ik me erover hoe comfortabel ik ook kan leven zonder elektrische apparaten. Dat had ik nooit kunnen ervaren in Nederland.
En dat zijn nog maar een paar van de dingen. Ik zou niet weten waar ik moest beginnen als ik alles dat hier anders (beter én slechter) is dan in Nederland moet opnoemen. Het eten, de taal, het klimaat, de mensen, de cultuur… Aan alles moest ik wennen. Maar het wennen gaat best snel. En de mensen hier zijn zo vriendelijk en gastvrij, het is makkelijk om vrienden te maken.
Over 1 maand ga ik terug naar Nederland. Ik heb nog niet besloten wat ik zal gaan studeren. Misschien Internationaal land- en waterbeheer in Wageningen. Dat zou goed aansluiten bij mijn ervaringen hier in de Filippijnen. Bovendien heb ik na die studie veel mogelijkheden om in het buitenland te werken. En dat vind ik wel belangrijk. Ik weet nu hoe het is om een jaar in het buitenland te zijn. Ik zou het heel leuk vinden om hier na mijn studie nog een paar jaar te werken.
Daarom zou ik ook tegen iedereen die twijfelt om naar het buitenland te gaan willen zeggen: gewoon gaan! Het is een unieke ervaring, en zelfs al is het soms moeilijk, je beleeft en leert er zoveel dat je er geen spijt van zult krijgen.